Tükenmez sanıpta sarıldığın tüm o şeyler,
Bak! Nasıl da tükeniyorlar,
beceremediğin halde mektubunu yazarken intaharlarının,
titreyen elindeki,o tükenmez denen ama daha O'nun adını
yazarken,ömrünü tüketen o kalemler gibi... Birer birer.
Tükeniyorlar... Yokoluyorlar malesef...
HerşeyGibi...Hiçbirşeyle beraber.
Ve sana sarılıpta ölmen için yastığının altına,gizlice ve sessizce
birer hayal bırakıyorlar,
Seni uyandırmamak için...
parmak uçlarında yürüyerek,sabah erkenden giderlerken.