Eşikte durma!

Eşikte durma bebeğim,gölgen beni ürkütüyor...Gel!dizlerime uzan,eşikte durmak inan çok can yakıyor...Dışarda ekimin gözyaşları yağıyor...Asfalta sinmiş hüznümüzü temizliyor... ve birden yağmur diniyor...o ağı...sem...zehir koku 4 bir yanı sarıyor...Bak yine hüzünlendim,haydi bulutlara çıkalım bebeğim...asfalt beni kendine çekiyor...Şu sessizliği bozup da gidelim ama....nasıl olsa fırtına geliyor.